کد وضعیت HTTP نتیجه درخواست بین مرورگر، API و سرور را مشخص میکند. این ابزار فهرست کدهای رایج مثل 200 OK، 301 Redirect، 400 Bad Request، 401 Unauthorized، 403 Forbidden، 404 Not Found و 500 Internal Server Error را همراه با توضیح کوتاه نمایش میدهد. برای دیباگ API، بررسی پاسخ سرور، سئو فنی و رفع خطاهای وب کاربردی است.
کدهای 2xx نشاندهنده موفقیت درخواست هستند؛ مثل 200 OK برای پاسخ موفق و 201 Created برای ساخت منبع جدید.
401 یعنی کاربر احراز هویت نشده یا credential معتبر ندارد؛ 403 یعنی کاربر شناخته شده اما اجازه دسترسی به منبع را ندارد.
404 یعنی منبع پیدا نشد، اما 410 یعنی منبع عمداً حذف شده و دیگر در دسترس نیست.
کدهای 5xx معمولاً به خطای سمت سرور اشاره میکنند؛ مثل 500 برای خطای داخلی و 502/503 برای مشکل gateway یا سرویس.
200، 301، 302، 404، 410 و 5xx برای ایندکس، redirect، حذف صفحه و سلامت سایت اهمیت زیادی دارند.
کد یا عبارت موردنظر را جستجو کنید و دستهبندی پاسخ را ببینید. هنگام دیباگ، status code را همراه با response body، headerها و لاگ سرور بررسی کنید.